Veteranendag 2019

  • Utrecht
  • 01 juli 2019

Zaterdag 29 juni 2019 was het Nederlandse Veteranendag. Deze dag is een jaarlijks 'dank je wel' naar alle Veteranen die zijn ingezet in dienst van de vrede.

Ook bij VRU werken veel veteranen. Deze collega’s nemen een hoop kennis en kunde mee, wat vaak goed van pas komt binnen hun VRU-functie. We spraken met collega’s Frans van de Grift en John Naber en vroegen wat volgens hun de meerwaarde is om Veteraan te zijn en welke raakvlakken dat heeft in hun rol bij de VRU.

Frans van der Grift
Frans is ruim 30 jaar actief binnen het Korps Nationale Reserve van Defensie en is in 2002 uitgezonden geweest naar Macedonië als Reservist.

Frans: ‘Mensen die als Reservist actief zijn doen dat naast hun gewone baan. Het werkt eigenlijk een beetje hetzelfde als vrijwilliger zijn bij de brandweer. Vroeger werden Reservisten met name ingezet voor allerhande ondersteuningsklussen. Bijvoorbeeld om een bepaald gebied af te zetten en deze te bewaken, zodat de ontruimde woningen niet werden geplunderd. Verder werden we ingezet om zandzakken neer te leggen bij een overstroming.

Tegenwoordig worden Reservisten vooral ingezet om de reguliere eenheden van Defensie aan te vullen, omdat er flinke tekorten zijn aan bepaalde manschappen. Binnen het korps vervul ik daarnaast een rol in het Opvang en Nazorg team. Het aantal collega’s binnen Defensie dat nu of later last krijgt van mentale problemen is namelijk erg hoog. Dat is ook niet zo gek, omdat ze tijdens hun werk met heftige dingen worden geconfronteerd. Omdat ik al veel ervaring had op dit gebied, ben ik ook het Team Opvang en Nazorg van de VRU gaan versterken. Het team houdt nauw contact met de COT’ers van de brandweerposten. En als er collega’s zijn die erg veel last hebben van een bepaald incident, dan begeleid wij hen en breng wij ze in contact met professional. Op die manier heb ik waardevolle kennis en ervaring die ik heb opgedaan als Reservist, ook kunnen gebruiken bij de VRU’.

Voor zijn werkzaamheden in het Korps Nationale Reserve heeft Frans recent een bijzondere onderscheiding gekregen, namelijk het Ereteken voor Verdienste.

John Naber
John heeft met een schuimblusvoertuig van de Defensie brandweer in Irak gezeten. Daar was hij vier maanden lang onderdeel van het brandweerteam. Op dit moment is hij nog in dienst van de luchtmacht als militair, in de rang van 1ste luitenant.

John: ‘’De luchtmacht heeft veel militaire brandweermensen. Dat is bewust, omdat de brandweer van de luchtmacht met vliegtuigen meegaat op missie. Een compleet team verhuist naar het gebied. De crashtenders gaan per boot en worden dan naar het kamp gereden.

Een uitzending heeft veel overeenkomsten met het werk bij de beroepsbrandweer. Je bent steeds in teamverband met elkaar bezig. Zo doe je alles samen: je traint met elkaar, je hebt een beperkte bewegingsvrijheid en je moet natuurlijk direct inzetbaar zijn. Behalve overeenkomsten zijn er ook verschillen. Bij de brandweer hebben we bijvoorbeeld een hele goede opbouw in oefeningen. Wij oefenen onder meer in de praktijk, door het uitrukken. We zijn gewend om met slachtoffers om te gaan en levensreddende handelingen uit te voeren. Zo doe je veel praktijkervaring op. Bij Defensie oefen je veelal alleen op poppen en kom je in vredesomstandigheden niet veel echte slachtoffers tegen.

Wat je vaak terugziet bij Veteranen is dat zij echt gewend zijn om dingen met elkaar te doen, soms met maar heel beperkte middelen. Als je dan klaar bent als militair, dan sta je er ineens ‘alleen’ voor. Veel Veteranen komen daarom ook bij de brandweer. Na hun uitzending missen ze het teambuildingsgevoel. Bij de brandweer hopen ze dat weer te vinden. Dat merk ik als ik gesprekken heb met sollicitanten die uitgezonden zijn geweest. De brandweer is daar natuurlijk de perfecte oplossing voor. Samen uit, samen thuis.

Dat groepsgevoel blijf je toch houden. Op Veteranendag loop ik daarom met mijn onderdeel mee op het Malieveld in Den Haag. Hopelijk wordt het een mooie dag, waarin ik veel oud-collega’s mag ontmoeten!

Delen