Nieuwe voorzitter netwerk Brandweervrouwen

Even voorstellen…

30 april 2020 - ‘Ik heb nooit bewust gekozen voor een mannenwereld, maar voor een vak en een omgeving die mij aanspreekt. De directheid en het resultaatgerichte (de schouders er onderzetten en het “niet praten, maar poetsen”) trekt mij daarin erg aan in het brandweervak. De basis is mijns inziens voor ieder brandweermens gelijk, dit zijn overeenkomsten: doel, fysiek, competenties, vakbekwaamheid. Is je basis op orde dan zijn de verschillen gewoon een gegeven en een waardevolle bijdrage aan het geheel.’ Claudia Prins, de nieuwe voorzitter van het netwerk Brandweervrouwen stelt zich voor.

‘Ik ben Claudia Prins, getrouwd en moeder van een 15-jarige zoon. Daarnaast ben ik Kazernemanager van de operationele dienst in Gouda. Dit is één van de vier kazernes uit het Cluster Beroeps van de Brandweer Hollands Midden. De kazerne heeft een 24 uursdienst en vrijwilligers.
Operationeel werk ik als Adviseur Gevaarlijke Stoffen (AGS) voor de regio’s Haaglanden en Hollands Midden.’

Claudia Prins 2

Liefde voor de brandweer

‘Mijn liefde voor de brandweer begon al heel vroeg. Ja, ik ben de dochter van een brandweerman en toen ik mij voor de Jeugdbrandweer aanmeldde gaf mijn vader mij één jaar. We zijn inmiddels 26 jaar verder. Op mijn 18de ben ik meteen doorgegaan naar de Vrijwillige Brandweer. Dit heb ik 13 jaar met veel plezier gedaan als Manschap in Zwijndrecht en Alpen aan den Rijn. Daarnaast werkte ik op een laboratorium. Dan snappen jullie meteen, waarom ik nu AGS ben.’

Brandweercarrière

‘Tot mijn pensioen binnen werken in het laboratorium zag ik niet zo zitten. Ik hou van spanning en avontuur en ben ’s morgens altijd nieuwsgierig wat de dag gaat brengen. Om deze redenen ben ik op zoek gegaan naar een beroepsfunctie bij de brandweer. Toen ik ooit begon als beleidsmedewerker bij Crisisbeheersing mocht ik doorleren voor Bevelvoerder, OvD en dus uiteindelijk AGS. Ik had nooit durven dromen dat ik op deze manier mijn achtergrond in de chemie en het brandweerwerk zou kunnen combineren. In mijn koude taak ben ik geen beleidsmedewerker gebleven. Inmiddels heb ik al redelijk wat ervaring met het leidinggevenden aan brandweerkazernes. Eerst bijna zes jaar als plaatsvervangend Clustercommandant in twee verschillende clusters van Hollands Midden. Beiden met volledige vrijwilligerskazernes. En dus tegenwoordig dus als Kazernemanager binnen het Cluster Beroeps.’

Netwerk Brandweervrouwen

‘Mijn ervaring met het netwerk Brandweervrouwen is divers. Naast het bijwonen van diverse congressen in het verleden, heb ik zelf ook wel eens contact met het netwerk gezocht toen ik bijvoorbeeld zwanger was. Tegenwoordig mag ik het netwerk vertegenwoordigen in de Projectgroep Operationeel Uniform en probeer ik de belangen van de dames te behartigen.’

Diversiteit

‘Ik geloof in de kracht van Diversiteit in de breedste zin van het woord. Als ik dat betrek op het werk als vrouw binnen de brandweer dan hebben niet alleen wij vrouwen daar wat aan, maar ook de heren om ons heen en uiteindelijk dus ook de burgers waar we het voor doen. Vrouwen kijken vaak anders tegen dingen aan, brengen nieuwe ideeën en manieren in doen vaak dingen net een tikkie anders. Als brandweervrouw weet ik, dat dit best spannend kan zijn. Toch weten vrouwen vaak prima, waar hun kracht zit. En stiekem wordt dat denk ik ook wel gewaardeerd. Het wordt alleen niet zo vaak uitgesproken.’

Vrouwen in een mannenwereld

‘Tot op heden zijn veel vrouwelijke collega’s van ons nog de enige of één van de weinigen in het gezelschap en dat valt per definitie al op. In een mannenwereld werken vraagt moed en een lange adem van de dames tegen de macht van de aantallen. Honderden jaren zijn er alleen mannen geweest bij de brandweer en deden ze het op hun manier. Niets menselijks is de brandweer vreemd dus ook dingen als ‘soort zoekt soort’, onbewuste vooroordelen of ‘invullen voor een ander’. Toch geloof ik in de meerwaarde van de verschillen en heb ik het idee dat het langzaam maar zeker steeds meer wordt gezien.’

Meerdere waarheden

‘In mijn jaren als brandweervrouw heb ik wel geleerd dat het accepteren dat er meerdere waarheden zijn, maakt dat je kunt nadenken hoe je hier mee om wilt gaan. Durft men het aan om op een andere manier naar dingen te kijken of blijft de bekende manier de juiste. Verandering is niet altijd makkelijk en het is spannend, het ontregelt. Dat geldt voor alle groepen, waar ineens een ´vreemde eend´ in komt. Want “Zo doen we het al honderd jaar, zo gedragen we ons al honderd jaar”. Maar door anders te doen ontstaat iets nieuws. Het is naar mijn idee ook niet ´of/of´, maar ´en/en´.

Het lijkt mij een spannende en boeiende uitdaging om het Netwerk te laten voortbestaan, nieuw elan aan te brengen, vindbaarder te maken en de ondersteuning te bieden die het werkveld nodig heeft om de groei in diversiteit door te kunnen zetten.

Delen