Brandweerman ziet woonboerderij zus en nichtje in vlammen opgaan

  • Egmond-Binnen
  • 11 mei 2021

Ab Venema is chauffeur-manschap bij de brandweer Egmond. Eind april werd zijn ploeg gealarmeerd voor een woningbrand in het buitengebied van Egmond-Binnen. Eenmaal ter plaatse was hij er getuige van hoe het vuur de woonboerderij van zijn nichtje en man en zijn bij hen inwonende zus volledig in de as legde. “Je denkt: shit, het zal toch niet?”

Het is vrijdag 23 april, bijna kwart voor drie in de middag. Ab, in het dagelijks leven eigenaar van café-restaurant Angelo’s in Egmond aan Zee, treft voorbereidingen voor de woensdag erna, als de terrassen weer open mogen. Dan gaat zijn pager. ‘Shit’, schiet het door hem heen, als hij in het display Noordvelderweg Egmond-Binnen ziet staan. Daar delen zijn nichtje met haar gezin en zijn zus en haar man een honderd jaar oude boerderij. “Het eerste wat je denkt is: het zal toch niet? Ik heb tegen mijn vrouw alleen gezegd: ‘Ik moet nu gaan’. Verder niets. Ik ben zo weggerend en als een speer naar de kazerne gegaan.”

Nog geen zes minuten later zit hij al achter het stuur van de TS, als ook de waterwagen wordt opgeroepen. Hij wisselt van voertuig en stuurt het 23.000 liter water meetorsende voertuig kort daarna in het spoor van de TS richting de brand. “De hele rit was voor mij nog niet duidelijk of het de boerderij van mijn familie was, maar toen we in de buurt kwamen zag ik het al snel. Ik heb volgens mij een stevig potje zitten vloeken. Maar daarna ging meteen de knop om. Ik heb de wagen op het kruispunt van de Noordvelderweg en het Doelen in de berm geparkeerd en heb alles zo geprepareerd dat de 110 en de inmiddels opgeroepen hoogwerker uit Alkmaar direct konden aankoppelen.”

Machteloos

Hij was er “dood mee aan”, zegt hij. “Het is in één woord bizar, dan sta je daar machteloos bij een heftige, uitslaande brand waarvan je familie het slachtoffer is. Het is gevoelsmatig dichtbij, dus het is ook emotioneel. Geen brand bij onbekenden. Ik moest me er echt overheen zetten. ‘Kom op, doe je ding, zorg dat iedereen water heeft’, zei ik tegen mezelf. Daar lag mijn focus. Wat hielp, was dat ik al snel hoorde dat iedereen in veiligheid was. De dochter van mijn zus – mijn nichtje – woont daar wel met drie kleine kinderen en haar man.”

Hij bleef bij zijn wagen tot de watertank leeg was. “Daarna ben ik zo snel ik kon mijn familie gaan opzoeken. Het was heftig. Mijn zus in dikke tranen, mijn zwager geëmotioneerd. Hij is net met pensioen. Dat het dan uitgerekend op zo’n moment mis moet gaan … dat verzint niemand. Iedereen was er totaal kapot van. De brand is ontstaan bij dakdekwerkzaamheden en de man van mijn nichtje is samen met omstanders nog naar binnen gerend zodra ze buiten zagen dat het mis was. Maar bij de dors stond alles al snel in lichterlaaie. Het vuur greep als een razende om zich heen, ook door het droge stof op de zolder.”

Liaison

Toen Ab zijn eigen taak erop zat, trad hij op als liaison tussen de officier van dienst, de bevelvoerder en zijn familie. “Zo kon ik ze uitleggen waarom bijvoorbeeld het besluit was genomen het vuur gecontroleerd te laten uitbranden en waarom de woning daarna in zijn geheel tegen de vlakte moest. Maar dat het ‘einde verhaal’ was, dat zag eigenlijk iedereen wel. Het huis brandde als een fakkel. Er was geen redden aan. Het was te heet om er zelfs maar in de buurt te komen. Van een tractor die op een meter of tien afstand stond, smolten de achterlichten gewoon weg. Tot vreugde van mijn zwager hebben de collega’s die tractor overigens weten te redden. Hij was van zijn vader geweest en hij had ‘m net volledig gerestaureerd.”

Zijn familie “was blij dat ik er was”, zegt hij. “Ik was het schakeltje tussen hen en de brandweer en ik wist wat komen ging. Ik heb zo goed mogelijk geholpen. Zo heb ik voor de muren tegen de vlakte gingen nog snel de naambordjes van het huis kunnen laten halen. Misschien iets kleins, maar op het moment dat net al je bezittingen letterlijk in vlammen zijn opgegaan wel iets om te koesteren.” Zijn familie is nog steeds “hevig geëmotioneerd”, zegt hij. “Ze zijn alles kwijt. Het besef is misschien nog niet helemaal ingedaald, maar ze wonen nu tijdelijk elders. Ze worden hier elke dag mee wakker en gaan er elke dag mee naar bed.”

‘Onzinverhaal’

Geluiden die na de brand in de lokale media opdoken dat de woonboerderij door een tekort aan bluswater volledig in vlammen is opgegaan, verwijst Ab resoluut naar het rijk der fabelen. “Een absoluut onzinverhaal, een broodje aap. Er is geen seconde watergebrek geweest. Ik was er supersnel bij. Daarnaast bevindt zich op de kruising Noordvelderweg-Doelen nog een ondergrondse brandkraan die volledig dienstdeed, zij het door de situering in het buitengebied met veel minder druk dan normaal gesproken het geval is. En het grootwatertransport stond al klaar om het van me over te nemen voordat mijn tank leeg was. Het had niets te maken met de watervoorraad. Er was gewoon geen houden aan, zo snel ging die brand. Met de dubbele hoeveelheid water hadden we dat huis nog niet kunnen redden.”

Delen