Van jeugdbrandweer naar proeftuin: Jesse (19) blijft bouwen aan zijn brandweerdroom
Op zijn twaalfde zag Jesse online een oproep van de jeugdbrandweer. Wat begon als een spontane aanmelding, groeide in de jaren daarna uit tot veel meer dan een hobby. Inmiddels is Jesse negentien en zet hij via de proeftuin van Brandweer Twente de volgende stap richting zijn grote doel: manschap worden.
Een advertentie die bleef hangen
“Het is eigenlijk best toevallig begonnen,” vertelt Jesse. “Ik zag online een advertentie van de jeugdbrandweer voorbij komen.” Hij hoorde al snel dat het niet vanzelfsprekend was om aangenomen te worden. Er kwam destijds pas iemand bij als er ook iemand vertrok. Toch besloot hij zich aan te melden.
“Gewoon de gok gewaagd. Daarna mocht ik op gesprek komen en zo ben ik uiteindelijk bij de jeugdbrandweer in Almelo terechtgekomen.” Een officiële testdag was er niet, wel een persoonlijk gesprek. Daar werd gekeken of het echt bij hem paste en hij bij het team. Dat bleek al snel het geval.
De eerste vonk
Waarom juist de brandweer? Voor Jesse was dat gevoel er eigenlijk meteen. “Het brandweervak leek me altijd al leuk. Ik wilde ontdekken of het echt iets voor mij was.” Die nieuwsgierigheid groeide in de jaren daarna uit tot overtuiging. “In die jaren is het echt passie geworden. Nu weet ik zeker dat ik hier later ook mee verder wil.”
Zo dicht mogelijk bij het echte werk
Wat Jesse het mooiste vond bij de jeugdbrandweer? Daar hoeft hij niet lang over na te denken. “De oefeningen. Vooral de inzetten waarbij je zo dicht mogelijk bij het echte werk komt.” Juist dat realistische karakter sprak hem aan. Naarmate hij ouder werd, merkte hij dat de oefeningen steeds serieuzer werden en dat maakte het alleen maar leuker.
Een tussenstap die veel betekent
Na zijn tijd bij de jeugdbrandweer kwam Jesse in de proeftuin terecht. Dat is een traject voor jongeren vanuit de jeugdbrandweer die nog niet direct kunnen doorstromen als vrijwilliger, maar wel betrokken willen blijven. “Voor mij voelt de proeftuin als een overbrugging. Je blijft binnen de organisatie, blijft leren en blijft bezig tot je echt kunt doorstromen.”
Volgens Jesse voorkomt het ook dat jongeren afhaken. “Vroeger stopten er best veel mensen na de jeugdbrandweer omdat ze nog niet meteen verder konden. Op deze manier blijf je verbonden.”
Meedraaien, meekijken en leren
Sinds januari draait Jesse officieel mee in de proeftuin in Enter. Daar helpt hij tijdens oefenavonden met het voorbereiden van oefeningen, het klaarzetten van scenario’s en soms mag hij ook zelf meedoen. “Als ze me bellen, kom ik eerder naar de oefenavond. Dan zetten we bijvoorbeeld een oefening uit in een pand of op locatie.”
Die praktijkervaring maakt voor hem veel verschil. “Bij de jeugdbrandweer was veel gericht op brand. Nu leer ik allerlei andere dingen die voor mij helemaal nieuw zijn. Iedereen neemt je mee, legt dingen uit en dat helpt enorm.”
Van alles weten naar opnieuw beginnen
De overgang van jeugdbrandweer naar de proeftuin was voor Jesse ook persoonlijk leerzaam. “Bij de jeugdbrandweer ging ik weg als iemand die veel wist. Hier kom ik juist binnen als de jongste, die weer van alles moet leren.” Dat vraagt om een andere houding, merkt hij. Hij leert niet alleen vakinhoudelijk, maar ontwikkelt zich ook persoonlijk. Mee kijken, luisteren, vragen stellen en steeds een stapje verder komen
Een oefenavond die hij niet snel vergeet
Een van de mooiste ervaringen tot nu toe was een realistische oefening waarbij Jesse zelf slachtoffer speelde. “We hadden auto’s naar een afgelegen plek gebracht en in de sloot gelegd. Toen de ploeg onderweg was, ben ik zelf in de auto gaan liggen als slachtoffer.” Daarna begon de inzet. Ze hebben uiteindelijk de auto opengeknipt om hem eruit te halen. Daarna hebben ze alles samen nabesproken. Dat zijn echt mooie avonden, daar zit dan ook precies de kracht van de brandweer in volgens Jesse: samen oefenen, evalueren en daarna ook gewoon met elkaar napraten.
De droom: manschap worden
Dat Jesse later manschap wil worden, staat inmiddels vast. “Vanaf mijn twaalfde zit het er al in. Ik kan er uren over praten. Als ik een brandweerauto zie of praat over de brandweer, krijg ik nog steeds een grote glimlach.”
Wat hem vooral trekt, is de combinatie van techniek, teamwork en voortdurend blijven leren. Hij wil graag doorgroeien, meer kennis opdoen en ook iets van die trots uitstralen en uit mogen oefenen.
Hij verwacht dat hij straks in de manschap opleiding sommige onderdelen al zal herkennen, vooral voor het onderdeel brandbestrijding. Maar dat ziet hij juist als voordeel. “Hoe meer kennis je al hebt, hoe sterker je staat.”
Waarom jongeren zich gewoon moeten aanmelden
Twijfelen jongeren of de jeugdbrandweer iets voor hen is? Jesse heeft daar een duidelijk antwoord op. “Gewoon doen.” Volgens hem leer je er veel meer dan alleen brandweervaardigheden. Je leert samenwerken, omgaan met mensen en je groeit er persoonlijk van. Het is leerzaam, maar ook gewoon heel gezellig. Je maakt echt herinneringen.
In één zin
Als hij de proeftuin in één zin moet omschrijven, hoeft Jesse uiteindelijk niet lang na te denken. “Voorbereiding op het echte werk.” En precies dat is het voor hem: niet het eindpunt, maar een volgende stap richting een toekomst waarin hij zich helemaal thuis voelt.