Vaderdag bij Brandweer Limburg-Noord

Soms wordt de liefde voor de brandweer van vader op zoon of dochter doorgegeven. Zoals bij Robert en Wesley (Brandweer Susteren), Roy en Mika (Brandweer Susteren), Twan en Thijs (Brandweer Bergen), Twan en Sieb (Brandweer Kessel), Guido en Stijn (Brandweer Belfeld), Ton, Ben en Rick (Brandweer Weert), Pascal en Yordi (Brandweer Weert) en Ben, Esmee en Leon (Brandweer Stevensweert). Hieronder lees je hun verhalen!

Guido en Stijn

Stijn: ‘Ik had twee jaar geleden eigenlijk niet gedacht dat ik ooit bij de brandweer zou gaan. Nu twee jaar later en halverwege de opleiding manschap, erg trots om deze hobby met m’n vader te kunnen delen’.

Guido: ‘Toen ik iets meer dan 30 jaar geleden bij de brandweer ging wist ik vrijwel zeker dat ik in onze familie de enige zou zijn. Toen Stijn me iets meer dan twee jaar geleden vroeg, zou de brandweer iets voor mij kunnen zijn, wist ik niet wat me overkwam. En hoe stoer is het om nu samen met Stijn op de uitruk te zitten. Al enkele keren waar ik als Bevelvoerder de leiding gaf en ook al enkele keren samen met hem in de ploeg. Trots is een woord dat beschrijft wat dat met mij doet, zeker ook om te zien dat je als Bevelvoerder ziet dat je je vader rol los kunt laten en je je zoon kunt zien als jonge vakprofessional die met andere ploegleden de brandweertaak uitvoert. Heel ruig!’

Ben, Leon en Esmee

Bij de familie Koole zit de brandweer al jarenlang in het bloed. Vader Ben was al jaren actief bij de brandweer in Noord-Brabant. Na de verhuizing naar Stevensweert volgde ook zoon Leon zijn voorbeeld en sloot zich aan bij de brandweer.

Sinds kort is ook dochter Esmee onderdeel van het korps en zij heeft onlangs met succes de opleiding tot manschap afgerond. Het enthousiasme voor het brandweervak werkt aanstekelijk, want ook Fabian, de vriend van Esmee (niet op de foto), is inmiddels gestart met de opleiding tot manschap.

Een mooi voorbeeld van hoe passie voor het brandweervak van generatie op generatie wordt doorgegeven.

Roy en Mika

Roy en Mika: ‘Waar we thuis vader en zoon zijn, staan we bij de brandweer als collega’s naast elkaar. Samen oefenen, samen klaarstaan voor de gemeenschap en samen mooie herinneringen maken. Dat maakt het brandweervak voor ons extra bijzonder en zeker iets om trots op te zijn!’

Robert en Wesley

Wesley en Robert: ‘Bij ons is de passie voor de brandweer echt van vader op zoon doorgegeven. Robert is al bijna 37 jaar verbonden aan Brandweer Susteren. Tegenwoordig rukt hij niet meer uit, maar als Volunteer is hij nog altijd actief en betrokken bij het korps.

Naast zijn inzet voor Brandweer Susteren heeft Robert jarenlang gewerkt binnen de Veiligheidsregio Limburg-Zuid en Limburg-Noord, voornamelijk op het gebied van risicobeheersing, Meldkamer Brandweer (MKB) en het team Brandonderzoek. Daarnaast was hij jarenlang docent binnen de veiligheidsregio, waar hij zijn kennis en ervaring overdroeg aan vele brandweermensen. Ook neemt hij door heel Nederland examens af voor onder andere gaspakdragers en de Verkenningseenheid.

Wesley groeide op met de brandweer. Van jongs af aan ging hij al mee naar de kazerne, oefeningen en activiteiten. De interesse voor het vak was daardoor al vroeg aanwezig. Zijn brandweerloopbaan begon bij de jeugdbrandweer in Nederweert, waarna hij de overstap maakte naar Brandweer Susteren. Inmiddels is hij daar bijna zes jaar actief. Daarnaast is Wesley werkzaam bij de brandweer van Maastricht Aachen Airport.

Een bijzonder moment was dat Wesley de opleiding voor de Verkenningseenheid volgde, waarbij Robert als docent betrokken was. Daarmee werden kennis, ervaring en passie letterlijk van vader op zoon doorgegeven.

De brandweer heeft ons niet alleen veel mooie herinneringen gebracht, maar ons ook dichter bij elkaar gebracht. Van de jeugdbrandweer tot het werken op een luchthaven en van lesgeven tot het opleiden van nieuwe generaties brandweermensen: de brandweer loopt als een rode draad door ons leven.

We zijn trots dat we allebei deel uitmaken van de brandweerfamilie en ons, ieder op onze eigen manier, inzetten voor de veiligheid van anderen. Een passie die al generaties lang wordt doorgegeven.’

Twan en Thijs

Twan: ‘Er is als vader niets mooier als je gezamenlijk dezelfde hobby hebt.’ Thijs: ’Als inzet erfelijk is, zijn wij het bewijs.’

Ton, Ben en Rick

Ben en Rick: ‘De brandweer zit ons in het bloed. Met drie generaties op de ladderwagen kun je stellen dat het bloed in onze aderen, brandweer rood is. De eerste vaderdag zonder opa Ton maar de passie is nog altijd gebleven. Hoe mooi is het dat we deze passie samen hebben kunnen delen. Zoon Ben en kleinzoon Rick gaan dan ook zeker door met het belangeloos helpen van de mensen en dieren in Weert. Dit kost ons niks want het levert ons vooral veel energie op. Want dat brandweer rode bloed, stroomt waar het niet gaan kan’.

Helaas is opa Ton vorig jaar overleden, maar tot het laatste moment is hij betrokken geweest bij het korps als oud-lid.

Pascal en Yordi

Pascal en Yordi: ‘Het is natuurlijk supermooi dat wij twee samen dezelfde passie hebben en dan is het extra mooi en bijzonder dat we sinds kort samen op de uitruk actief zijn! En we hopen dat we nog veel veilige en leuke moment gaan hebben samen bij de brandweer!’