“Brandweer slechts stoer werk? Absoluut niet”

  • Loosdrecht
  • 30 september 2019

Alsof het zo moest zijn: na een dag vol regen, was het dinsdagavond vanaf acht uur ’s avonds droog. En dat kwam mooi uit, want toen begon de Open Oefenavond voor de kazerne in Loosdrecht. Maar, zoals postcoördinator Gradus van der Huure grappend zei: “Als ze door het weer niet komen, zijn ze per definitie niet geschikt. De brandweer is niet weersafhankelijk.”

Rond kwart voor acht komen de geïnteresseerden voor de avond binnen. We nemen plaats aan de tafel in de kantine bij de huidige vrijwilligers. Met de sfeer zit het wel goed; er worden meteen over en weer grappen gemaakt. Om acht uur wordt de post gebriefd en krijgen de nieuwelingen van Jeroen een rondleiding door de kazerne. We beginnen in de remise, waar de voertuigen staan en de luiken van de tankspuitwagen opengaan. “Dit is onze grote gereedschapskist”, legt Jeroen uit. Ook wordt uitleg gegeven over de boot, die nu in het water ligt. “Daarmee ondersteunen we de duikers van Nederhorst bij ongevallen op het water of doen we aan oppervlakteredding, halen we een drenkeling uit het water.”

Vervolgens lopen we door naar de kleedkamer, kijken we even boven bij de slaapvertrekken en daarna mogen we ook plaatsnemen in de vergaderzaal bij de briefing. Het voorstelrondje kan beginnen. Wederom valt op dat de geïnteresseerden een gemengd gezelschap vormt. Mannen en vrouwen, van twintig tot vijftig.
En dan begint de oefening!

Brand in Wijkgebouw
We rijden met het personenbusje naar het Wijkgebouw Hervormde Kerk op de Eikenlaan. Voordat de oefening echt begint, mogen we even binnenkijken hoe het is opgezet. In twee kamers ligt een ‘slachtoffer’, er staan rookmachines, er staat een boxje met een bandje waarop je iemand om hulp hoort roepen en er hangen lichtslangen die voor vuur doorgaan.

Inmiddels is er ‘melding’ gedaan en komt de tankspuitwagen aangesneld. Eerst wordt het gebouw rondom gecheckt, daarna geeft de bevelvoerder aan wat de bedoeling is voor het team. Na tien minuten komen ze naar buiten met het eerste slachtoffer, weer zo’n tien minuten later met het tweede. Ook de geïnteresseerden mogen tijdens de oefening even binnen kijken.

Handjes uit de mouw
Eenmaal terug op de kazerne, staat de tweede oefening klaar. Hier mogen de nieuwelingen zelf aan de slag. Er zijn twee auto’s op elkaar gebotst. Met handschoenen, grof geweld en het juiste gereedschap krijgen ze om de beurt een taak om de auto open te breken. Christel is de eerste. Zij moet met een spreider - en een beetje hulp van brandweervrouw Daniëlle - proberen om ruimte te creëren tussen de deur. Het gaat haar goed af: “Ik vond het heel gaaf om te doen! Maar best wel zwaar. Er zit een enorme power op dat apparaat.” Sowieso is ze heel erg enthousiast over de brandweer: “Volgens mij is het veel meer dan een ‘stoer beroep’, er komt heel veel bij kijken. Want hoe doe je iets zo handig mogelijk en wat is de beste manier om te beginnen?”

Napraten aan de bar
Zodra het slachtoffer uit de auto is bevrijd, vertrekken we weer naar binnen. Een beetje warmte is welkom, want het mag dan wel niet regenen, warm is anders. We krijgen wat te drinken aangeboden en vervolgens vervolgt Gradus de presentatie over wat de opleiding inhoudt. Daarna worden de huidige vrijwilligers en de nieuwelingen uitgenodigd voor een drankje bij de bar. Vrijwilliger Jasper lacht: “Dat hoort wel echt bij de oefenavonden, het gezellig afsluiten aan de bar.” 

Delen