‘Ik vond dat ik gewoon mijn werk moest doen’

  • Nederland
  • 21 december 2018

Brandweermensen vragen niet om hulp. Ook Ed Wijland niet, al voelde hij zich al tijden wantrouwend, verdrietig en boos, en bleven de ingrijpende gebeurtenissen zich opstapelen. Totdat hij in 2016 zijn zoon verloor en overspannen raakte. Via Steunpunt Brandweer kwam hij bij het Sinaï Centrum terecht, waar bleek dat hij al zeker tien jaar kampt met posttraumatische stressstoornis (PTSS).

Zo start het interview met oud-collega Ed Wijland. Nu is het zijn doel om met de PTSS te leren leven, onder andere door zich bewust te omgeven met mensen en activiteiten die hem plezier brengen. ‘Zo heb ik net een oldtimer aangeschaft, een Chevrolet Caprice uit 1982. Daar kan ik zo van genieten.’

En verder probeert hij te blijven communiceren, ook over ongemakkelijke gevoelens. ‘Ik wist nooit hoe dat moest, maar leer dat nu steeds beter. En dat wens ik alle hulpverleners toe; dat zij hun hart kunnen luchten. Door schade en schande weet ik nu: het leven is delen, ook thuis.’ Onderstaand lees je het volledige verhaal van Ed.

Hulp vragen?

Als je klachten hebt die vergelijkbaar zijn met die van Ed Wijland, dan kun je terecht in je eigen regio, je huisarts of bij het Steunpunt Brandweer. Het steunpunt is een landelijk loket en een aanvulling op de collegiale nazorg op de werkvloer door de BOT-, COT- en TCO-teams. Bij het Steunpunt Brandweer staan maatschappelijk werkers van Stichting de Basis voor je klaar. Deze organisatie is gespecialiseerd in psychosociale hulp en steun aan (oud-)geüniformeerden die in hun werk te maken hebben (gehad) met ingrijpende gebeurtenissen. Zij bieden een luisterend oor, beantwoorden vragen en bekijken wat er nodig is om van je klachten af te komen.

Opvang en nazorg

Sommige inzetten kunnen een grote impact op je hebben.

Nazorg-steunpunt omslagfoto

Delen