Nationale herdenking 2016

In heel het land stond de brandweer op 18 juni 2016 voor de vijfde keer stil bij de moed en daadkracht van de brandweercollega's die sinds 5 mei 1945 zijn omgekomen tijdens de uitoefening van hun vak.

Op veel plekken in het land maakten brandweerkorpsen als eerbetoon het ereteken. Dit ereteken wordt gevormd door twee brandweerspuiten waarvan de stralen elkaar kruisen. Vlaggen hingen halfstok en op social media werden profielfoto's massaal vervangen door het zwarte profielfoto. In Arnhem kwamen nabestaanden en brandweercollega's voor de vijfde keer bijeen tijdens de nationale herdenking bij het brandweermonument.

"Brandweermensen maken vaak schokkende gebeurtenissen mee. Bijvoorbeeld als er slachtoffers vallen, kinderen betrokken zijn, of zijzelf of collega's gewond raken. Deze situaties kunnen een grote impact hebben. Het lukt niet altijd om dit zelf te verwerken. Aanvullend op de collegiale opvang bieden de maatschappelijk werkers van het landelijke Steunpunt Brandweer een luisterend oor, beantwoorden ze vragen en bekijken wat er nodig is om van klachten af te komen. Zo kunnen zij geholpen worden goed en gemotiveerd aan de slag te blijven in dit zware, moeilijke werk. Maar ook hun familie kan hier terecht voor hulp. Want bij de brandweer zit je samen, met je hele gezin."

Ard van der Steur, 18 juni 2016

"Een plaats om te herdenken, maar ook om te overdenken"

  • Stephan Wevers Stephan Wevers
  • 18 juni 2016 18 juni 2016

"Hier kunnen wij in gezamenlijkheid het respect tonen dat onze omgekomen collega's toekomt. Een plaats om te herdenken, maar ook om te overdenken en te beseffen dat wij een mooi maar gevaarlijk beroep uitoefenen. We staan hier jaarlijks - op de derde zaterdag van juni -ook om onze dankbaarheid uit te spreken voor de toewijding van alle brandweermannen en -vrouwen aan onze maatschappij. Want de brandweer neemt daarin met 30.000 mensen en bijna duizend kazernes een belangrijke plaats."

Stephan Wevers, 18 juni 2016

Opvang en nazorg

Sommige inzetten kunnen een grote impact op je hebben.

Nazorg-steunpunt omslagfoto

"Elk jaar staan we op 23 maart, om tien over tien 's avonds, met een grote groep collega's op de Kloppersingel om onze omgekomen collega's te herdenken. Daarbij noemen we ook de naam van de omstander die na zijn hartstilstand helaas overleed. De saamhorigheid die we toen voelden was bijzonder. Het voelt goed om daar elk jaar te staan, net zoals het goed voelt om hier nu staan. Herdenken is belangrijk, niet alleen om onze omgekomen collega's te herdenken, maar ook om stil te staan bij de risico's die we lopen als brandweer. De verwerking van zo'n heftige gebeurtenis is voor iedereen anders. Ik heb een jaar lang geroepen ‘dat gebeurt mij nooit meer'. Later draait dat bij en nu zeg ik dat ik alles zal doen om ervoor te zorgen dat dit mij niet meer overkomt."

Rob van Kesteren, 18 juni 2016

2016-Rob-van-Kesteren.jpg
Wij gebruiken cookies