Een plek om te herdenken en te overdenken

Nationaal Brandweermonument

Op de ochtend van 9 februari 1951 waaide er een krachtige wind, waardoor olie zich had opgehoopt in de Wilhelminahaven in Vlaardingen. Door nog onbekende oorzaak is deze olie in brand geraakt. Door de combinatie van harde wind, brandende olie op het wateroppervlak en veel rookontwikkeling was het een ernstige, complexe situatie. Niet alleen Piet van Delft, maar ook zijn collega’s Albert Maat, Herman Westdijk, Mari Kok en Piet Batenburg kwamen op die dag om het leven. Zij zaten met zeven personen in een brandweerauto die te water raakte en in de brandende olie terecht kwam. In deze auto zaten tevens twee burgers, die gewond raakten bij het ongeval. Dit is slechts één van de vele verhalen die het brandweermonument ons vertelt.

Bij het brandweermonument delen we de pijn uit het verleden en laten we de verhalen van onze omgekomen brandweercollega’s weerklinken. 97 namen. 97 gezichten. 97 mannen die hun gezinnen, kinderen, ouders, vrienden en collega’s achterlieten. 97 waargebeurde verhalen, die allemaal anders zijn maar worden verbonden door het feit dat deze brandweermensen met hun leven de hoogste prijs hebben betaald voor het bewaken van onze veiligheid.

Zes namen toegevoegd

Op 5 juni 2018 zijn zes namen toegevoegd aan het Brandweermonument.

Plaatsing-bordjes-01.jpg

Brandweermensen staan 24/7 met hart en ziel klaar voor onze maatschappij. Soms zelfs met gevaar voor eigen leven. Want het brandweervak is niet zonder risico’s. Daar zijn we ons van bewust, maar we staan er niet iedere dag bij stil. Soms gaat het mis en betalen brandweermensen de hoogste prijs.

Respect

Sinds 2012 staat in Schaarsbergen het Nationaal Brandweermonument. Daar staan we stil bij de moed en daadkracht van de brandweercollega's die sinds 5 mei 1945 zijn omgekomen tijdens hun werk voor de brandweer. Hier tonen wij met elkaar het respect dat onze omgekomen collega's toekomt. Een plaats om te herdenken, maar ook om te overdenken en te beseffen dat wij een mooi en veelzijdig, maar ook gevaarlijk beroep uitoefenen.

Jaarlijkse herdenking

We komen hier jaarlijks bijeen, op de derde zaterdag van juni, om onze dankbaarheid uit te spreken voor de toewijding van alle brandweermannen en -vrouwen aan onze maatschappij. Want de brandweer neemt daarin met 30.000 mensen en bijna duizend kazernes een belangrijke plaats in.

Water blust. Water zuivert. Water om een wond af te koelen en zo de schade te beperken. Water om het verdriet te verzachten.

  • Hanne Hagenaars Hanne Hagenaars

Locatie

Het Nationaal Brandweermonument is open voor het publiek en is dagelijks tussen 8.00 uur en 18.00 uur te bezoeken aan de Kemperbergerweg 783 in Arnhem.

Gebeiteld

Je pieper gaat, in wat daarvoor nog stilte was
je leest die paar letters, je wereld wordt erg klein
voor jou begint een uitruk, voor mij het wachten
op jouw verhaal, als jij straks weer terug zal zijn.

Je verhaal kwam, maar nu van een ander
het ging over pech en het gebrek aan geluk
over de rit terug naar de kazerne … zonder
over gebroken collega’s, meelevend en stuk.

Vanaf nu nooit meer het geluid van je pieper
nooit meer je eigen, beleefde verhaal, achteraf
je gewone bijzonderheid zal ik blijven missen 
nooit meer jij, die mij zoveel van je leven gaf.

Je ploeg is geraakt, en niet meer dezelfde
hoe het daar verder gaat kan ik niet bedenken, 
misschien voelt je ploeg het gemis vaak in stilte 
maar ook zonder woorden heet zoiets “gedenken”.

Iemand zei ooit om zichzelf wat troost te bieden
zo te sterven is geen einde, je betekent zoveel meer
vergeten doe ik je nooit, het verleden zal blijven
je zal daarin schijnen, als een zon, telkens weer.

Voor mij is je naam op dit monument bijzonder
een terechte, oprechte, waarderende herinnering
voor mij is je naam bovenal in mijn hart gebeiteld 
als een diepe, lieve, eeuwigdurende herinnering.

Dit gedicht is voorgelezen tijdens de Brandweerherdenking in 2018.
Het is geschreven door een collega uit het land.

Wij gebruiken cookies