“Ik hoor getik. Ik zie een enorme steekvlam van zo’n 2 meter de kamer in komen. De gordijnen vatten vlam.”

De kinderen hebben de laatste dag van het schooljaar erop zitten en liggen in bed. Morgen gaan we naar de camping in België. Mijn man, Bart, is werken in Breda. Hij heeft nachtdienst. Ik zit op de bank. Onze hond Boots ligt naast de bank in haar mand te slapen. Ik hoor getik. En nog een keer. Wat is dat toch? Boots slaapt. Misschien tikken haar nagels tegen de mand? Nog een keer getik. Ineens lijkt het of er vuurwerk naar binnen wordt gegooid en hoor ik een knal. Ik zie een enorme steekvlam van zo’n 2 meter de kamer in komen. Ik schrik. De gordijnen vatten vlam.

Ik gil en ren door de deur naar de trap. De hond komt gelukkig mee en is eerder boven dan ik. De kinderen liggen bij elkaar. Ik schud ze wakker. Tigo (5 jaar) til ik op en Kaj (10 jaar) stuur ik voor me uit naar de deur aan het einde van de overloop. Door de deur komen we op het dakterras en kunnen we via een hekje naar de buren. Tigo til ik eroverheen. Tegen Kaj zeg ik dat hij er ook overheen moet klimmen. Ik roep en bonk op de deur. De buren komen er geschrokken aan.

Terug het huis in

Terwijl ik Boots over het hekje til, is Kaj weer naar ons huis gelopen. De buurman en ik gaan terug om hem te zoeken. Het staat vol rook, je ziet niks meer. Ik loop tegen Kaj op. Ik roep dat ik Kaj gevonden heb. Vlug gaan we via het dakterras bij de buren naar binnen.

De kinderen zitten in alleen een boxershort op de bank bij de buren. Ik ga naar buiten omdat ik geen lucht krijg. Ik zie dan dat er al 2 brandweerwagens zijn.Er wordt een ambulance gebeld omdat ik het steeds benauwder krijg.
De brand is gelukkig snel uit. Er is veel rookschade. Het huis is onbewoonbaar verklaard.

Kleren en een beer

In de ambulance krijg ik zuurstof en wordt er een infuus geprikt. Ook de kinderen moeten voor de zekerheid in het ziekenhuis worden gecontroleerd.
Een brandweerman komt wat kleren voor de kinderen brengen die ze uit een kast hebben gepakt. Ze krijgen ook allebei een beer van hem.
In het ziekenhuis prikken ze bloed bij Kaj. Gelukkig is dit allemaal goed. Omdat Kaj langer binnen is geweest, hoeven ze bij Tigo niet te prikken.

Vies

Eindelijk is Bart er ook, rond 3.00 uur pas. De arts zegt dat ik ter observatie moet blijven. Bart gaat met de kinderen naar een hotel.
De volgende dag mag ik ’s middags naar huis. Met shampoo en een tandenborstel van de verpleging kan ik me een beetje opfrissen. Helaas moet ik daarna toch weer de vieze kleding aan. Ik heb ook geen schoenen. Bart zet me met de rolstoel in de lift naar de uitgang. Alles stinkt naar roet….

Terug naar huis

We rijden eerst naar ons huis. De stoep is zwart, er ligt glas van het raam. Als ik naar binnen ga, schrik ik. Wat een zooi. Alles is zwart, muren, alle spullen, water op de grond… De tranen komen. Ik krijg weer last van mijn luchtwegen, dus ik ga snel naar buiten.

Blijf uit de rook

In 93% van de gevallen komt de brand niet verder dan waar die is ontstaan. De rook kan natuurlijk wel voor veel schade zorgen. De meeste slachtoffers bij brand vallen zelfs door de rook. Sluit ’s nachts je deuren zodat rook zich bij brand niet kan verspreiden. Alle rook is giftig! Lees er alles over en ... blijf uit de rook!

Ongeveer de helft van alle woningbranden zijn branden waarbij het vuur smeult. Deze smeulbranden veroorzaken veel rook en daardoor vallen ook de meeste slachtoffers.

Het verhaal van Bart

Op 15 juli werd ik rond 23:45 uur gebeld op mijn werk door een onbekend nummer. Dat vond ik raar, op zo’n tijdstip. Ik nam de telefoon toch maar op. Het bleek Ilse te zijn. Helemaal overstuur probeerde ze mij duidelijk te maken dat er brand was bij ons thuis.

Kaj vertelt

Ik sliep. Ineens werden we wakker gemaakt en moesten we van mama meteen naar het dakterras. Toen we buiten waren, liep ik gewoon weer naar binnen. Ik weet niet waarom, ik sliep denk ik nog. Even later zat ik bij de buren binnen op de bank. Toen kreeg ik pas mee wat er allemaal gebeurde. 

Herinneringen van Tigo

Ik ben Tigo (5,5 jaar). Ik woon bij papa, mama en mijn broer Kaj (10 jaar). Ook hebben we een hond. De beste vriendjes van Kaj en mij wonen naast ons. Dat is fijn, zo dichtbij. Nu wonen we tijdelijk op een camping totdat ons huis weer mooi is na de brand...
Wij gebruiken cookies